ریزش سکه ای مو (آلوپسی) - قسمت دوم

 

 

نکات کلیدی ریزش سکه ای مو

خوشبختانه ریزش سکه ای مو موجب خرابی دایمی فولیکول‌های مو نمی‌گردد. در برخی افراد ، ریزش و رشد  مجدد موها به دفعات در طول مراحل زندگی اتفاق می‌افتد.

یک عفونت کوچک و یا استرس های روحی در بلند مدت می تواند موجب ریزش مو سکه ای گردد. عوامل محیطی در بروز بیماری سکه ای دخالت عمده ای دارند. هر چند که اثبات این مورد بسیار دشوار است.

عمدتاً پوست سر اولین مکان شروع بیماری ریزش مو سکه ای می باشد. در برخی اشخاص ، موهای ابرو و مژه اولین محل ابتلا به این بیماری است که با ریزش موها آغاز می گردد. ناخن ها هم گاهاً درگیر این بیماری می شوند ، که در 10 تا 15 درصد موارد مشاهده می گردد. لذا احساس می گردد در افراد مستعد ، یک واکنش خود ایمنی ژنتیکی ایجاد می شود. در این نوع ریزش مو ، علل ژنتیکی به عوامل متعددی بستگی دارند.

شیوع این بیماری در دهه دوم و چهارم زندگی بیشتر خواهد شد. روند این بیماری در افراد ، متفاوت است. در برخی افراد ، موهای جدید پس از چند روز رشد می کند و برخی دیگر ، ضایعات جدیدی در نقاط دیگر ایجاد می گردد. بهتر است بدانید رشد مجدد موها در 34 تا 50 درصد موارد و بعضاً تا 80 درصد ، تا یک سال پس از شروع بیماری ، اتفاق می افتد.

ریزش سکه ای مو ، شامل کودکان و خانم ها هم می شود؟

ریزش سکه ای مو محدویت سنی ندارد و از فرد 2 ساله تا بزرگسال را درگیر خود می کند. بر همین اساس این بیماری مرد و زن نمی شناسد ، میزان و سن شیوع آن هم در مردان و زنان یکسان است. رایج ترین سنی که افراد ، گرفتار این بیماری می گردند بین 20 تا 40 سالگی است. البته هر زمان این بیماری زودتر شروع شود درمان دشوارتری دارد و احتمال برگشت پذیری آن بیشتر است.

ریزش موی سکه ای چگونه درمان می گردد؟

تمامی روش های درمانی این بیماری نیازمند حوصله بیمار است. موارد زیر بخشی از درمان های این بیماری است که از داروهای شیمیایی و گیاهی در آن استفاده می گردد.

1- استفاده از اشعه ماوراء بنفش و ایجاد آلرژی تماسی با DNCB , DPC و اسکواریک اسید

2- استعمال مواد محرک مانند سیر و پیاز

3- استعمال پمادهای تنظیم کننده ایمنی مانند پروتوپیک

4- استعمال پمادهای کورتون موضعی قوی

5- تزریق کورتن داخل ضایعه

6- تجویز داروهای سیستمیک مانند کورتن خوراکی یا کورتن به صورت پالس

7- تجویز داروهای خوراکی تغییر دهنده ایمنی

اما بعضاً با بهترین درمان ها هم هیچگونه تاثیر مثبتی به چشم نمی خورد و همچنان بیماری پا برجا خواهد ماند. در برخی موارد جهت درمان این بیماری از محلول های حاوی کورتون یا تزریق کورتون در پوست استفاده می شود.تزریق کورتون (آمپول تریامسینولون) درون پوست ناحیه بدون مو ، هر ۴-۶ هفته تکرار می شود. استفاده از پماد های حاوی آنترالین هم تاثیر بسزایی دارند. جهت تحریک رویش موها اخیراً از تابش لیزر اگزایمر هم استفاده می کنند. از محلول ماینوکسیدیل هم می توان درکنار درمان های اصلی استفاده کرد. موهای جدید در ابتدا نازک و سفیدرنگ هستند ولی به تدریج رنگ و جنس اولیه را پیدا می کنند.

پیشرفت این بیماری قابل پیش بینی نیست. ریزش مو ممکن است به همان یک بار ختم شود و یا بعد از بهبود یک ناحیه ، موهای ناحیه دیگری بریزد و این مساله چندین بار تکرار شود و سال ها طول بکشد.

در طاسی های کوچک اگر علی رغم درمان ، موها بعد از ۱-۲ سال رشد نکند می توان کاشت مو انجام داد.

برای درمان طاسی های بزرگ تر روش های درمانی زیر وجود دارد:

۱- حساس سازی تماسی پوست سر با دیفن سیپرون (ایمونو تراپی موضعی)

۲-بستری کردن بیمار و تزریق کورتون با دوز بالا (پالس کورتون(

۳-شیمی درمانی

۴-نوردرمانی

متاسفانه در طاسی های خیلی وسیع پاسخ افراد به درمان خوب نبوده و یا موها چند ماه بعد از درمان دوباره می ریزند. این افراد تحت استرس شدید بوده و مجبورند سال ها از روش های آرایشی مانند کلاه گیس یا تاتو استفاده کنند. البته بیماران نباید هیچ وقت نا امید شوند. زیرا ممکن است روزی موها خود بخود یا با درمان های جدیدتر دوباره رشد کند.

نکات کلیدی ریزش سکه ای مو

خوشبختانه ریزش سکه ای مو موجب خرابی دایمی فولیکول‌های مو نمی‌گردد. در برخی افراد ، ریزش و رشد  مجدد موها به دفعات در طول مراحل زندگی اتفاق می‌افتد.

یک عفونت کوچک و یا استرس های روحی در بلند مدت می تواند موجب ریزش مو سکه ای گردد. عوامل محیطی در بروز بیماری سکه ای دخالت عمده ای دارند. هر چند که اثبات این مورد بسیار دشوار است.

عمدتاً پوست سر اولین مکان شروع بیماری ریزش مو سکه ای می باشد. در برخی اشخاص ، موهای ابرو و مژه اولین محل ابتلا به این بیماری است که با ریزش موها آغاز می گردد. ناخن ها هم گاهاً درگیر این بیماری می شوند ، که در 10 تا 15 درصد موارد مشاهده می گردد. لذا احساس می گردد در افراد مستعد ، یک واکنش خود ایمنی ژنتیکی ایجاد می شود. در این نوع ریزش مو ، علل ژنتیکی به عوامل متعددی بستگی دارند.

شیوع این بیماری در دهه دوم و چهارم زندگی بیشتر خواهد شد. روند این بیماری در افراد ، متفاوت است. در برخی افراد ، موهای جدید پس از چند روز رشد می کند و برخی دیگر ، ضایعات جدیدی در نقاط دیگر ایجاد می گردد. بهتر است بدانید رشد مجدد موها در 34 تا 50 درصد موارد و بعضاً تا 80 درصد ، تا یک سال پس از شروع بیماری ، اتفاق می افتد.

ریزش سکه ای مو ، شامل کودکان و خانم ها هم می شود؟

ریزش سکه ای مو محدویت سنی ندارد و از فرد 2 ساله تا بزرگسال را درگیر خود می کند. بر همین اساس این بیماری مرد و زن نمی شناسد ، میزان و سن شیوع آن هم در مردان و زنان یکسان است. رایج ترین سنی که افراد ، گرفتار این بیماری می گردند بین 20 تا 40 سالگی است. البته هر زمان این بیماری زودتر شروع شود درمان دشوارتری دارد و احتمال برگشت پذیری آن بیشتر است.

ریزش موی سکه ای چگونه درمان می گردد؟

تمامی روش های درمانی این بیماری نیازمند حوصله بیمار است. موارد زیر بخشی از درمان های این بیماری است که از داروهای شیمیایی و گیاهی در آن استفاده می گردد.

1- استفاده از اشعه ماوراء بنفش و ایجاد آلرژی تماسی با DNCB , DPC و اسکواریک اسید

2- استعمال مواد محرک مانند سیر و پیاز

3- استعمال پمادهای تنظیم کننده ایمنی مانند پروتوپیک

4- استعمال پمادهای کورتون موضعی قوی

5- تزریق کورتن داخل ضایعه

6- تجویز داروهای سیستمیک مانند کورتن خوراکی یا کورتن به صورت پالس

7- تجویز داروهای خوراکی تغییر دهنده ایمنی

اما بعضاً با بهترین درمان ها هم هیچگونه تاثیر مثبتی به چشم نمی خورد و همچنان بیماری پا برجا خواهد ماند. در برخی موارد جهت درمان این بیماری از محلول های حاوی کورتون یا تزریق کورتون در پوست استفاده می شود.تزریق کورتون (آمپول تریامسینولون) درون پوست ناحیه بدون مو ، هر ۴-۶ هفته تکرار می شود. استفاده از پماد های حاوی آنترالین هم تاثیر بسزایی دارند. جهت تحریک رویش موها اخیراً از تابش لیزر اگزایمر هم استفاده می کنند. از محلول ماینوکسیدیل هم می توان درکنار درمان های اصلی استفاده کرد. موهای جدید در ابتدا نازک و سفیدرنگ هستند ولی به تدریج رنگ و جنس اولیه را پیدا می کنند.

پیشرفت این بیماری قابل پیش بینی نیست. ریزش مو ممکن است به همان یک بار ختم شود و یا بعد از بهبود یک ناحیه ، موهای ناحیه دیگری بریزد و این مساله چندین بار تکرار شود و سال ها طول بکشد.

در طاسی های کوچک اگر علی رغم درمان ، موها بعد از ۱-۲ سال رشد نکند می توان کاشت مو انجام داد.

برای درمان طاسی های بزرگ تر روش های درمانی زیر وجود دارد:

۱- حساس سازی تماسی پوست سر با دیفن سیپرون (ایمونو تراپی موضعی)

۲-بستری کردن بیمار و تزریق کورتون با دوز بالا (پالس کورتون(

۳-شیمی درمانی

۴-نوردرمانی

متاسفانه در طاسی های خیلی وسیع پاسخ افراد به درمان خوب نبوده و یا موها چند ماه بعد از درمان دوباره می ریزند. این افراد تحت استرس شدید بوده و مجبورند سال ها از روش های آرایشی مانند کلاه گیس یا تاتو استفاده کنند. البته بیماران نباید هیچ وقت نا امید شوند. زیرا ممکن است روزی موها خود بخود یا با درمان های جدیدتر دوباره رشد کند.

مطالب مرتبط

ریزش سکه ای مو (آلوپسی) - قسمت اول

ریزش سکه ای مو (آلوپسی) * (قسمت اول) آلوپسي آره آتا ، نام علمی ریزش سکه ای که نوعي بي...

ترمیم گیاهی مو

  ترمیم مو با روش های گیاهی افرادی که گرفتار ریزش و کم پشت شدن مو هستند به دنبال...

بوتاکس چیست؟

    بوتاکس چیست؟   بوتاکس دارویی است برای برطرف کردن چین‌وچروک پیشا...

لایه برداری

روشهای دیگر در درمان لک صورت

روش های دیگر در درمان لک صورت : لایه برداری ( peeling ) ؛ سایش پوست بوسیله مکانیکی ( dermabres...

ژن  ارثی در ریزش موی

نقش ژن در ریزش مو

نقش ژن در ریزش مو (ارثی یا وراثت) طاسی ارثی یا نازک شدن مو شایعترین نوع کم مویی است ک...